|
Spotyka się także określenia: wentylacja przemieszczająca,
wentylacja z termicznie uwarunkowanym przepływem powietrza, wentylacja
z niskoburzliwym przepływem powietrza.
Koncepcja wentylacji wyporowej opiera się na świadomym wytworzeniu
w pomieszczeniu dwóch stref różniących się zdecydowanie parametrami
powietrza. W dolnej części pomieszczenia (wysokość do ok. 1.1 m
od podłogi przy pracy siedzącej lub 1.8 m przy pracy w pozycji stojącej)
tworzona jest "strefa czysta". Nad nią znajduje się "strefa
zanieczyszczona" charakteryzująca się podwyższonymi stężeniami
zanieczyszczeń powietrza. Taką stratyfikację uzyskuje się doprowadzając
w sposób niskoburzliwy, bezpośrednio do strefy przebywania ludzi,
powietrze chłodniejsze od temperatury pomieszczenia. Powietrze świeże
ścielące się po podłodze porywane jest przez strumienie konwekcyjne
tworzące się wokół osób oraz przedmiotów o ciepłych powierzchniach
i transportowane jest ponad strefę przebywania ludzi gdzie umieszcza
się wywiewniki. Wykorzystując człowieka jako siłę napędową ruchu
powietrza w bezpośrednim jego otoczeniu uzyskuje się jakość powietrza
lepszą niż przeciętna dla pomieszczenia. Poprawne obliczenie ilości
powietrza doprowadzonego do pomieszczenia sprawia, że podgrzane
i zanieczyszczone powietrze nie powraca do strefy pracy. Niestety
takiemu rozwiązaniu towarzyszy stratyfikacja temperatury powietrza,
mogąca stać się przyczyną dyskomfortu.
Zaletami wentylacji wyporowej są:
wytworzenie stratyfikacji powietrza w pomieszczeniu prowadzące
do ograniczenia mieszania się zanieczyszczonego powietrza i w konsekwencji
do niskiej koncentracji zanieczyszczeń powietrza w strefie pracy,
niskie prędkości powietrza wpływające między innymi pozytywnie
na hałas instalacji,
niska burzliwość przepływu,
zmniejszenie wymaganej mocy chłodniczej (do zysków ciepła nie
wlicza się zysków ciepła generowanych powyżej przyjętej granicy
strefy czystej")
Za wady tego systemu należy uznać:
istnienie ryzyka "krótkiego spięcia" w przypadku
nawiewu powietrza o temperaturze wyższej od temperatury pomieszczenia,
istnienie niebezpieczeństwa odczucia przeciągu w strefie przylegającej
do nawiewnika,
w przypadku dużych zysków ciepła w pomieszczeniu, wytwarzanie dużej różnicy temperatury na wys. 1.1 m i 0.1 m, co zwykle oceniane jest negatywnie przez użytkowników pomieszczeń,
duże wymiary nawiewników oraz konieczność pozostawienia wolnej przestrzeni w bezpośrednim sąsiedztwie nawiewnika,
zwiększone wymagania na moc systemu ogrzewania.
. 
Idea organizacji przepływu powietrza przez pomieszczenie przy
wentylacji wyporowej. |
dr
inż. Jerzy Sowa
Instytut Ogrzewnictwa i Wentylacji
Wydział inżynierii Środowiska
Politechnika Warszawska |
|
