Wentylacja naturalna, zwana też grawitacyjną, działa wykorzystując różnicę temperatury, a więc i gęstości powietrza wewnątrz i na zewnątrz budynku oraz dzięki działaniu wiatru. Powietrze dostaje się do budynku przez nieszczelności w oknach i drzwiach lub przez specjalne nawiewniki, a wydostaje się przez kratki i kanały wentylacyjne. Skuteczność wentylacji naturalnej zależy więc od warunków atmosferycznych i zmienia się w ciągu roku. Zimą, gdy różnica temperatury na zewnątrz i wewnątrz budynku jest duża, wentylacja działa sprawnie, a czasami nawet jest bardziej intensywna niż to konieczne. Warunkiem jest oczywiście zapewnienie odpowiedniej ilości powietrza, które przedostaje się do pomieszczeń. Gdy okna są zbyt szczelne, nie ma nawiewników, nawet korzystna różnica gęstości powietrza nie spowoduje wystarczająco dużego ciągu w kanałach wentylacyjnych i wymiana powietrza będzie zła.
Latem wentylacja naturalna najczęściej działa słabo lub wręcz powietrze zamiast wydostawać się kanałami wentylacyjnymi, jest nimi wtłaczane do pomieszczeń.
Na działanie wentylacji naturalnej wpływa także konstrukcja budynku, jego otoczenie oraz rozmieszczenie pomieszczeń.
W kominach, które są niewłaściwie rozmieszczone w budynku lub sąsiadują z wysokimi obiektami, takimi jak ściana wyższego budynku, wysokie drzewa, dochodzi do osłabienia ciągu kominowego.
Ciąg może też być zaburzony przez wiatry, zwłaszcza na pogórzu i na terenach nadmorskich.
Skuteczność wentylacji naturalnej zależy także od długości kanału wentylacyjnego, a więc od odległości miedzy wlotem do komina (kratką wentylacyjną w pomieszczeniu) a wylotem (końcem komina). Niec więc dziwnego, że pomieszczenia na ostatnich pietrach budynków z płaskimi dachami są słabo wentylowane. Podobnie jest z mieszkaniami na poddaszach użytkowych.

Chcesz zadać pytanie naszym ekspertom? Napisz do nas.