Zdecydowana większość dostępnych na rynku klap przeciwpożarowych charakteryzuje się znaczną długością. Ta cecha, zupełnie nieistotna dla zabudowy w ciągach wentylacyjnych, staje się dużym utrudnieniem w sytuacji, gdy klapa ma stanowić zakończenie przewodu wentylacyjnego lub umożliwiać przepływ powietrza przez przegrodę bez przewodów wentylacyjnych.
Najwięksi i najbardziej rozwinięci technologicznie producenci już dawno stworzyli rozwiązania umożliwiające skrócenie długości klapy. Część z nich, nawet takie, które były akceptowane jeszcze kilka lat temu, dzisiaj odchodzi już do lamusa. Jednak te najlepsze rozwiązania, po odpowiednich zmianach, pozostają.

Normy europejskie - tendencje zmian w wymaganiach
Przyczyną takiego stanu rzeczy jest postępująca harmonizacja norm europejskich. W trakcie prac komisji normalizacyjnej przedstawiciele wszystkich krajów, których krajowe jednostki normalizacyjne należą do CEN (Europejskiego Komitetu Normalizacyjnego) w zażartych dyskusjach, broniąc swoich krajowych dokonań na polu bezpieczeństwa pożarowego, wypracowują unijne standardy.
Mimo, że dzisiaj wiele przyszłych norm jest dopiero na etapie projektów, wpływają one już teraz na metody badań i wymagania jakie stawiane są klapom przeciwpożarowym przez Instytut Techniki Budowlanej.
Z kolei polskie przepisy dotyczące ochrony przeciwpożarowej obiektów, chociaż, zgodnie z prawem unijnym, nie są objęte harmonizacją, również coraz dokładniej precyzują oczekiwania wobec urządzeń zabezpieczających przed pożarem i jego skutkami.

Zastosowanie wąskich klap
Wąskie klapy przeciwpożarowe, montowane bezpośrednio w przegrodzie budowlanej, służą głównie do transferu powietrza pomiędzy pomieszczeniami. Przepływ powietrza, względnie konieczność pozostawienia otworu w ścianie, mogą być wymuszone względami technologicznymi, organizacyjnymi lub związanymi z ochroną przeciwpożarową. Typowym przykładem zastosowania klap transferowych jest realizacja nadciśnieniowego zabezpieczenia przed zadymieniem klatek schodowych, przedsionków przeciwpożarowych i korytarzy ewakuacyjnych.
W tym wypadku (w miejscach wskazanych kolorem zielonym na rysunku) pomiędzy przedsionkiem przeciwpożarowym a korytarzami ewakuacyjnymi należy przewidzieć klapy przeciwpożarowe transferowe znajdujące się stale w pozycji otwartej i zamykające się po przekroczeniu temperatury zadziałania wyzwalacza termicznego.

Scenariusz rozwoju zdarzeń na wypadek pożaru dla prezentowanej drogi ewakuacyjnej będzie wyglądał następująco:
1. Centrala sterująca urządzeniami oddymiającymi (np. MCR-Omega) otrzymuje sygnał alarmu pożarowego z centrali sygnalizacji pożaru (CSP) i załącza w odpowiedniej kolejnoœci urządzenia oddymiające.
2. Wentylatory nawiewne tłoczą powietrze do klatki schodowej oraz przedsionka przeciwpożarowego.
3. Nadmiar powietrza jest usuwany na zewnątrz budynku klapami nadciśnieniowymi PL (zdjęcie 1)
4. Powietrze z przedsionka jest nawiewane do korytarza ewakuacyjnego przez klapy transferowe ( zaznaczone kolorem zielonym na rysunku).
5. Strumień powietrza przepływającego przez korytarz ewakuacyjny w kierunku kratek wyciągowych wentylacji oddymiającej zapewnia wolną od dymu drogę ewakuacji. 6. W przypadku rozwoju pożaru i dojścia ognia do klap transferowych następuje automatyczne zadziałanie wyzwalaczy termicznych i odcięcie zagrożonej strefy od stref nie objętych pożarem.

Schemat systemu wentylacji pożarowej

fot. 1 - klapa nadciśnieniowa PL

fot. 2 - klapa MCR-FS po 120 minutach badania ogniowego

fot. 3 - klapa MCR-FS po 120 minutach badania ogniowego, widok od strony pieca